playlist vum dënsden 12. Januar 2009

1. Dawn Landes: Young girl
2. Molina and Johnson: Twenty cycles to the ground
3. Devendra Banhart: Baby
4. Molina and Johnson: Don't take my night from me
5. Thao: Swimming pools
6. Molina and Johnson: 34 blues
7. Alela Diane + Alina Hardin: crying wolf
8. Coconut Records: Microphone
9. Horse Feathers: Finch on saturday
10. Atlas Sound: Sheila
11. Shannon Wright: Strings on Epileptic Revival
12. Marissa Nadler: Ghosts and Lovers
13. James Yorkstone: Little Mustgrave
14. Fred Viola: Red States
15. Julie Doiron: Spill Yer Lungs

cd virstellung vum dënsden 8.en Dezember 2009

Emily Jane White: Victorian America
D'Emily Jane White, mëllt sech zréck mat enger neier Lp, no sengem 2007er Debut Dark Undercoat. Dark Undercoat hat der Saengerin aus Kalifornien ( wei keinnt et och anescht sin) sain Gefill fir melankolesch Folkmusék scho veroden, mee hat awa puer Schwaeschten ewei z.B. seng relativ Konzeptlosegkeet op lang Dauer an virunallen, sain Gesang, deen kriminell u Catpower erennert huet. Trotzdeem war et eng Cd mat indeniabelen Staerken an genuch dir eis op seng Weiderentwecklung virwellseg ze man. Victorian America ass an deem Sënn eng fantastesch Evolutioun. D'Cd, dei duerch ville Streicher an eng schlischt awer propper Instrumentation eng ganz speziell Stëmmung schaft, dei uniform ass ouni monoton ze sin, actualiseiert der Saengerin hir Staerken mei ewei sain Virgaenger. D'Melodien sin mei ausgeschlaff an den Songwriting mei complex an nach eingaengeg, trotz immens langen Stécker. Stëmm ass och mei Facettereisch gin an virun allem mei caracteristësch, wat de ganz groussen Absent um Virgaenger war. "Dark Folk" kann een um Wikipedia site vun der madame White liesen, an Düster klengt dëss CD och. D'erdreekend Stëmmung ass awer keng vum Selbstmatleed, mee eng dei kaptivant ass an Loscht op mei gëtt.

playlist vum dënsden 8.Dezember 2009

1. Megafaun: the process
1. Emily Jane White: Victorian America
3. Alela Diane and Alina Hardin: Matty Groves
4. Emily Jane White: A shot rang out
5. James Yokston: Low down in the Broom
6. Emily Jane White: Stairs
7. Hobotalk: Mother Creation cries
8. Rosanne Cash and Jeff Tweedy: The long black veil
9. Alexi Murdoch: At your door
10. Atlas sound: An Orchid
11. Boduf Songs: Great Wolf of no Tracks
12. Orion Rigel Domisse: Fake yer Death
13. The Swell Season: The rain
14. Frank Turner: The road

playlist vum dënsden 10.November 2009

1. Dawn Landes : Sweetheart of the rodeo
2. Hope Sandoval: Sets the blaze
3. Shannon Wright: Embers in your eyes
4. Julie Doiron: Tailor
5. The Woods: Broke
6. Marissa Nadler: Brittle,Crushed an torn
7. Mumford and Sons: The Cave
8. Zak Laughed: 22 and 66
9. Zak Laughed: Wrong clown
10. Emily Jane white: Hole in the middle
11. Jeffrey Lewis: whistle pas the graveyard
12. Monsters of Folk: Baby boomer
13. Port O'Brien: Alive for nothing
14. Taken By Trees: Tidens gang
15. Gregory an the Hawk: August moon
16. In the pines: Dress on fire

Artistevirstellung vum Dënsdën 10. november

Den Zak Laughed ass e franseische Songwriter aus der Auvergne, dee mat sengem Debutalbum " The last memories of my old house" vill an der franco-parisiennër Presse an Tele geluewt gin ass. Et huet natierlesch immens vill mamm Zak sengem ganz jonken alter ze din ( 16 joer!!!!). Een vun de Grënn sech fir desen Artist z'interesseieren war sain Besuch an d'Rockhal desën 26. Oktober. Leider waren nët vill Leit présent ( eng 25 Stéck). Ob lo de Mangel un Promo, dei inexistent Zuchverbinndung fir bis bei d'Rockhal, den fuerschbaren Decor vum Rockhalicious oder dem Eros Ramazzoti sain concert vum Dag vidrun Grond dofir waren wees ech net, op jiddferfall war de Concert ganz angenehm an seguer immens émouvant wou de Zak ouni jeeglesch akoustësch Verstärkung dat allerleschtent lidd gesongen huet.
Komme mer mer lo zuer Cd: Wa mer lo ganz eierlesch sin, huet dem Herr Laughed seng CD, onofhängesch vun sengem Alter betracht, dei ganz Opmierksamkeet nët verdéngt. Mee sou schlëmm wei dei belge "Rif Raf" et fënnt ("Zak Laughed, la blague de l'annéee" an hirer November Ausgab) ass et och rëmm net. Dem Zak seng Lidder sprangen stylistesch vu Stéck zu Stéck vun Picking-Folknummeren op relativ leiwem (Folk?-)Pop. Et gin verschidden Lidder dei effektiv duerch seng nach immens hell Stëmm oder seng nach nët (zwar bei weitem nët emmër) ganz reif Texter richtëg nerven. Mee bei weitem nët all Lidd!!! An dat ass dat wichtëgt, vill Lidder si seguer ganz gudd an immens schéi, an dat ass dat stark. Bal keng bad taste faux-pas'en (wann ech dat nëmmen vu mir mat 15 behapte keinnt).Well, mat wiem welle mir den Här vergleischen? mamm Conor Oberst ( deen seguer selwer zougett dat seng lidder mat 13 penibel waren http://www.youtube.com/watch?v=p9UIAvoNqog)? mamm Damien Rice? M.Ward? wei hun hir Lidder mat 15 geklongen? keng ahnung?...Opjiddferfall gin et am moment nët vill 15-16 jaerëg Muséker dei ech mer freiwellëg geing unheieren. An deem sënn fannen ech dem Zak Laughed seng Cd ganz ok, mat ganz kloeren starke Momenter an och Schwäschten natierlesch, an hoffen dat den Hype ëm hien sech waert doen waerend sengem Stëmmbroch.

playlist vum dënsden 13.Oktober 2009

1. Sixteen Horsepower: Sinnerman
2. The Low Anthem: Champion Angel
3. The CAve Singers: Vv
4. The Low Anthem: Charlie Darwin
5. Okkervil River: Singer/ Songwriter
6. The Low Anthem: The Horizon is a Beltaway
7. First Aid Kit: You're not coming home tonight
8. M.Ward: Epystemolgy
9. Moriarty: Enjoy the silence
10. Maria Taylor: Ladyluck
11. Carrie Rodriguez: She ain't me
12. Tiny Vipers: Dreamer
13. Andrew Bird: Oh NO
14. The Dodos: Fables
15: Neal Casal: Back to haunt you

cd virstellung vum dënsden 13.en oktober 2009

The Low Anthem sin en trio aus Rhode Island. Hir 3. Cd. "Oh my God, Charlie Darwin" gëtt vun der spezialiseierter Presse akalmeiert an sie gin als dei naechst Fleet Foxes gehandelt. Op iddferfall ass et kloer dat The Low Anthem d'Rad nët nei erfannen. D'Staerkt vun dësem Wierk kënnt secher nët vun senger Originalitéit, mee éischeter vun senger Ofwiesselung an séngem Savoir-faire. Sou wiesselën sech verdreemte Folknummerën an Blues-rock Kracher'en of. Dëss kontrastreisch Dynamik mëscht "Oh my God, Charlie Darwin zu engem ganz gelongnëm Album.